Mary Wagner - cicha bohaterka

Pragnę wyrazić swe uznanie i solidarność z kanadyjską działaczką pro-life Mary Wagner, która toczy bój o życie nienarodzonych w Kanadzie i została przez tamtejszy system zła uczyniona wielokrotnym więźniem sumienia, co można uznać za szczególny rodzaj męczeństwa. Obecnie grozi jej kolejny wyrok więzienia za uświadamianie kobietom prawdy o ważności życia i okropności aborcji. Jak widać za mówienie prawdy karze się na Zachodzie pozbawieniem wolności. Czy ta urzędowa niesprawiedliwość dotrze do Polski, jak dzieje się z wieloma wymysłami zachodnich demoralizatorów, to zależy tylko od nas. Mam nadzieję że nie damy się zniżyć do poziomu Kanady, w której dokonywanie aborcji zalicza się do działalności gospodarczej. Podpisy wsparcia Mary Wagner można umieszczać pod listem do kanadyjskiego sędziego, za pośrednictwem strony www.stopaborcji.pl .

Szaleństwo nauki

Spokojny wieczór. W radiu audycja o opublikowanych ostatnio zadziwiających pracach genetyków. Pani profesor tej dziedziny wiedzy bez zastrzeżeń opowiada o osiągnięciach swych zagranicznych kolegów. Mowa o ingerencji w geny człowieka w zarodkach ludzkich, którym dopuszcza się żyć najwyżej dwa tygodnie. Fakt morderstwa małego człowieczka nie wzrusza współczesnych Mengele. Kolejnym wynalazkiem jest dziecko trojga rodziców. Jedna matka dostarcza jądro komórki jajowej, druga jej otoczkę, ojciec na razie jest jeszcze tylko jeden. Czyje będzie dziecko nikogo nie obchodzi. I wreszcie zwalczenie wirusów żyjących w ciele świni, po to aby można było pobierać świńskie narządy, aby wszczepić je człowiekowi. Uzasadnieniem tych okropnych, pseudonaukowych eksperymentów ma być chęć pomocy ludziom chorym, jednak z całkowitym pominięciem etyki i zgodności z naturą. Bez wątpienia chodzi tu także o sławę i pieniądze, pewnie duże pieniądze. Jednak prawdziwym, głębokim źródłem mentalności tych eksperymentatorów i ich przyszłych klientów czy pacjentów jest zupełna niewiara. Z postawy ateistycznej wynika kurczowe trzymanie się tego życia, za wszelką cenę, choćby dosłownie po trupach, bo śmierć jest dla tych ludzi końcem wszystkiego. Szczęśliwi wierzący, którzy nie upadli tak nisko bo mają nadzieję. Doceniajmy zatem skarb wiary, gdyż jest ona siłą sprawczą prawego życia.